Je komt met niets en je gaat met niets.
Daartussen leef je en verzamel je van alles, materieel en niet-materieel.
Daartussen leef je en verzamel je van alles, materieel en niet-materieel.
Het is goed om je op een gegeven moment te gaan bezighouden met het opruimen hiervan.
De spullen zijn door jou verzamelt dus het is jouw verantwoording om ze op te ruimen.
Niemand heeft zin, laat staan tijd, om een heel huis van een ander op te moeten ruimen.
Ken je dit?
Je verwacht visite en daarom besluit je om 'de boel' even snel recht te trekken.
Wel zo gezellig voor jouw gasten toch?
Je werpt een blik in je woonkamer (of keuken als je jouw visite daar ontvangt) en ziet welke plekken aangepakt mogen worden.
Snel werk je de rommel weg en haal je een doekje over de tafel.
Read more...
Annette stuurde mij een mail, zij schreef:
'Ik ga samenwonen, van twee huishoudens één maken. Een hele uitdaging. Mijn vriend trekt bij mij in en ik heb al een compleet huis. Ik wil mijn spullen uit de kast halen, zijn spullen ernaast zetten en het beste weer in de kast zetten. De rest weggeven. Ik heb al tegen mijn vriend gezegd dat ik niet méér spullen wil. Maar natuurlijk wil ik het huis wel van ons samen maken. En eerst ga ik ruimte maken door spullen op te ruimen en weg te doen. Heb jij nog tips?'
Wat een leuke vraag en allereerst gefeliciteerd Annette met deze stap!
Je schrijft dat het 'een hele uitdaging' is en daar kan ik me wel iets bij voorstellen.
Maar misschien valt het mee, het is tenslotte iets positiefs.
Read more...Maar misschien valt het mee, het is tenslotte iets positiefs.
Opruimen en ontspullen, het proces aangaan van minimaliseren, dit zet veel in werking.
Je bevrijd jezelf niet alleen van spullen maar ook van verwachtingen, drukte, schulden en to-do's.
Je krijgt (meer) ruimte, rust, geld, energie en focus.
Je gaat beter voor jezelf zorgen.
Wat leuk is om te horen van klanten is dat hun grootste winst niet zozeer zit in het hebben van minder spullen.
Ondanks dat ze dáármee aan de slag gaan.
De wet van Parkinson stelt dat werk net zo lang duurt als er tijd voor beschikbaar is.
In het algemeen wordt deze wet als volgt gesteld: de vraag naar iets zal zich altijd aanpassen aan de maximale beschikbaarheid ervan.
Heb je een uur om iets te doen dan is de kans groot dat je dit uur ook zult gebruiken.
De wet van Parkinson geldt ook voor ruimtes.
Een ruimte vult zich naar wat er is.
Read more...Een ruimte vult zich naar wat er is.
